Samotność - streszczenie

Wyłącz reklamy na

miesiąc • rok

„Od kiedy mogę wychodzić na miasto, jest to dla mnie znaczną ulgą. Ale jakże długo nie opuszczałem mego pokoju! Były to gorzkie miesiące i lata.”

Emeryt był zamknięty w swoim dziecinnym pokoju od lat, choć nie wiedział jak się tam znalazł. Nazywa siebie nieśmiertelną myszą, przyznając się, że pasożytuje na metaforach.. Ubolewał, że lekkomyślnie nie robił zapasów. A teraz siedział tam i nudził się. Czasem widzi się w lustrze, ale tylko z profilu nigdy en face. Jedyną jego lekturą są pożółkłe uniwersyteckie skrypty. Patrząc na karnisz, myśli, że mógłby się na nim gimnastykować, koziołkując w powietrzu. Siedzi, słucha ciszy i zastanawia się, czy zdradzić, że pokój jest zamurowany. Wie, że mógłby z niego wyjść, siła woli. Musi tylko wyobrazić sobie drzwi, takie jak w kuchni z jego dzieciństwa, „z żelazną klamką i ryglem.”

Kim chcesz zostać?

autor:

Katarzyna Banul -

Wersja do druku Wyślij

Wyślij znajomemu Wyślij

Popraw/rozbuduj artykuł

Komentarze
artykuł / utwór: Samotność - streszczenie

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)

Tagi:

Sanatorium pod Klepsydrą - studia, matura, korepetycje i konsultacje on-line

Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz: